Zimny prysznic (Ostatnia okazja – Zbigniew Dmitroca)

Jeszcze nie mam trzydziestki, a już czuję, że muszę łapać ostatnie okazje, by nie mieć poczucia, że przespałam życie, a z wielkich planów nie pozostało nic, tylko trwanie i zazdroszczenie młodym, że mają przed sobą całe życie. Choć Krzysztof, bohater długo pisanej powieści Zbigniewa Dmitrocy, należy do pokolenia moich rodziców, jego perspektywa wydała mi się […]

Kamera Akcja rusza już za tydzień!

Wiem, jak to wygląda. Jeszcze nie zakończyłam jednego festiwalu (jutro ostatnie projekcje), a już myślę o kolejnym. Ale tak wygląda u mnie jesień (tak, to w filmach szukam ucieczki od ponurej aury). W tym roku jednak nietypowo, bo zamiast przechodzić z sali do sali, a w przerwach otwierając się na lokalną ofertę gastronomiczną, wyleguję się […]

Transatlantyk 2020: dzień IV

Niedziela była intensywnym maratonem filmowym, bo udało mi się obejrzeć trzy filmy, z czego jeden mogłabym sobie odpuścić, ale pozostałe dwa mogę polecić. Asystentka, reż. Kitty Green Zdaję sobie z tego sprawę, że gdyby mnie nie interesowała praca asystentki producenta filmowego, film mógłby mnie znudzić, gdyż przedstawia jeden dzień pracy. Asystentka pracuje najciężej, bo pojawia […]

Transatlantyk 2020: dzień II i III

Życie weryfikuje plany i tak z pięciu seansów zaplanowanych na piątek i sobotę były po jednym każdego dnia. W piątek obejrzeliśmy Minyan, w sobotę już w kinie Panną Marx. Oba filmy macie szansę jeszcze obejrzeć podczas festiwalu. Czy warto? Minyan, reż. Eric Steel Minyan jest historią żydowskiego młodzieńca rosyjskiego imigranta żyjącego w Nowym Jorku. Mieście, […]

Transatlantyk 2020: Nasze dzieci, reż. Dag Johan Haugerud

Wczoraj rozpoczęliśmy Transatlantyk Festiwal. W programie można zobaczyć, co działo się tego wieczoru, a było w czym wybierać. Tymczasem z racji ograniczonej komunikacji nocnej wybrałam seans we własnym łóżku, co było świetną decyzją, ze względu na jego bardzo długi metraż – film trwał bowiem 2,5h. Nasze dzieci to norweski dramat, który portretuje szkolną rzeczywistość wraz […]

Jubileuszowy Transatlantyk na Śląsku!

Długo czaiłam się na ten festiwal, ale po podliczeniu kosztów transportowo-noclegowych zawsze rezygnowałam. Przecierałam więc oczy ze zdumienia, kiedy okazało się, że jubileuszowa edycja festiwalu odbędzie się na Śląsku. Tak więc zamiast corocznego dojeżdżania na Ars Independent (w tym roku odbył się online), mam w planach poznać kolejny festiwal, który przez wiele lat przyciągał moją […]

Przebłyski – Zadie Smith

Na początku pandemii nie mogłam się doczekać, kiedy powstaną reportaże o naszych czasach, w stylu Zarazy Ambroziewicza czy Ołowianych dzieci Jędryki. Chwilę później półki (głównie wirtualne, bo księgarnie były zamknięte, chyba że te na poczcie) były przepełnione publikacjami o koronawirusie, epidemia się nie skończyła, a już dawno pojawili się tacy, co potrafią coś o niej […]

Klimat to my. Ratowanie planety zaczyna się przy śniadaniu – Jonathan Safran Foer

Co napisać o książce, której długo się wyczekiwało, której lektura była satysfakcjonująca i pochłaniająca, a po której ma się wrażenie, że pozostaje pustka. Czy Klimat to my Foera zmieni nasze myślenie i życie? Z jednej strony podaje pozornie prostą receptę na uratowanie planety przez totalną zagładą spowodowaną zmianą klimatu wywołaną przez gazy cieplarniane, których źródłem […]

Statystycznie rzecz biorąc, nie jestem kobietą (Niewidzialne kobiety – Caroline Criado Perez)

Nie będę ukrywać, że do ruchów feministycznych mam dużo dystansu. Z jednej strony korzystam z dobrodziejstwa tego, co feminizm osiągnął, z drugiej zaś śledząc jego historię dostrzegam wspólny czynnik, który nie pozwala wywalczyć satysfakcjonującej wolności. On budzi mój sceptycyzm i jest związany z utopijnym myśleniem, że wszyscy jesteśmy równi. No nie. Nie jesteśmy i nigdy […]

Premierowo: Stacja Tokio Ueno – Yu Miri

Stacja Tokio Ueno powstała wskutek obserwacji autorki: jak przed planowanym przejazdem rodziny cesarskiej są sprzątane i zamykane na kilka godzin parki, a później wracają bezdomni, by na nowo zbudować swój namiot i pomieścić tam swoje rzeczy. To regularne zjawisko jest kolejnym przykładem dobrze znanego przejawu stwarzania pozorów, ukrywania niewygodnej prawdy przed władzą, a raczej chronienie […]