Tu jest teraz twój dom – Marta Wroniszewska

Dziękuję Marcie Wroniszewskiej za ten reportaż. Niewiele jest książek, które zmieniają nasz światopogląd, rewidują naszą wizję pewnej sprawy – zwykle dobieramy i doceniamy lektury, które utwierdzają nas w pewnych przekonaniach, a gdy tak nie jest, to polemizujemy albo nawet krytykujemy. A adopcja jest mi tematem bliższym, niż okoliczności życiowe mogłyby na to wskazywać. Nie mam […]

Kąkol – Zośka Papużanka

Nowa książka Zośki Papużanki jest zawsze dla mnie wydarzeniem, którego nie mogę przegapić. To pewne doświadczenie na wysokim poziomie literackim – to jak autorka lubi bawić się językiem… – oraz intrygujące przez kreację świata, postaci i opowieści, która wydaje się piękna, a zarazem dramatyczna. W Kąkolu to piękno przyodziewa płaszcz bajek dla dzieci oraz słomiany […]

Normalna rodzina (Białe płatki, złoty środek – Paweł Piotr Reszka)

Paweł Piotr Reszka dał się poznać szerszemu gronu jako bardzo dobry reporter przez nominowane do Nike i nagrodzone Nagrodą im. Kapuścińskiego Płuczki. O tegorocznym zbiorze reportaży, zwanych też historiami rodzinnymi już jest głośno i myślę, że użytkownicy FB śledzący wydarzenia literackie nieraz natknęli się na transmisję spotkania z Reszką – kolejne właśnie trwa, kiedy piszę […]

Afirmacja różnorodności (Dziewczyna, kobieta, inna – Bernardine Evaristo)

Jeśli czytacie tylko pierwsze zdanie z recenzji – to powiem: sięgajcie bez wahania. Jest to jedna z tych książek, które można śmiało podarować w prezencie, nawet słabo znanej koleżance czy szefowej. Bez względu na to, czy preferuje tytuły z listy bestsellerów czy ambitną prozę, bo Dziewczyna, kobieta, inna to przykład całkiem udanej literatury środka. Lektura […]

Przymus dzieciństwa (Zbyt wiele zim minęło, żeby była wiosna – Filip Zawada)

„Byłem zmuszony do posiadania dzieciństwa” mówi bezimienny bohater najnowszej powieści Filipa Zawady. To może powiedzieć każdy z nas, jednak w tym tonie wyczuwa się trudny do udźwignięcia bagaż doświadczeń. Co więcej, jest to ton, który przeczy medialnemu obrazowi dzieciństwa jako kolorowego i beztroskiego czasu, za którym tęsknią dorośli. Obrazowi podsycanemu przez nostalgiczne (choć z czasem […]

TOFIFEST: ostatnie filmy i podsumowanie

Tegoroczna edycja festiwalu już za nami. Zwycięstwo należy do kobiet, bo to produkcje kobiet i o kobietach zostały nagrodzone. Wśród nich Sole, który otrzymał Złotego Anioła i został nagrodzony przez jury młodych. Do mojej listy filmów do obejrzenia trafiają dwa wyróżnione tytuły: Yalda i Babyteeth. Ten drugi miał dystrybucję kinową, może jeszcze uda się załapać […]

TOFIFEST 2020: Kopciuszek, lady Makbet i mafia

Tak się złożyło, że większość wybranych filmów zostanie udostępniona w weekend, więc być może najlepsze tytuły jeszcze przede mną. Tymczasem dziś wspomnę o kolejnych trzech festiwalowych projekcjach. Obietnica To polski film młodzieżowy sprzed kilku lat, jednak do obejrzenia brakowało mi wcześniej okazji. Jak już wielokrotnie pisałam jestem patriotyczną kinomanką i rodzime kino oglądam najchętniej, nawet […]

Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku – Zbigniew Rokita

Z wiadomych powodów nie uniknę przy omawianiu tej nowości z wydawnictwa Czarnego osobistej dygresji. Muszę zaznaczyć, że choć w ogólnopolskim środowisku przedstawiam się, że jestem ze Śląska, zawsze prostuję, że nie jestem Ślązaczką, lecz bastardem, jak to mówi moja mama, bo jestem córką hanyski i gorola. Trudno też u mnie rozpoznać śląskie pochodzenie, gdyż nie […]

Transatlantyk 2020: dzień IV

Niedziela była intensywnym maratonem filmowym, bo udało mi się obejrzeć trzy filmy, z czego jeden mogłabym sobie odpuścić, ale pozostałe dwa mogę polecić. Asystentka, reż. Kitty Green Zdaję sobie z tego sprawę, że gdyby mnie nie interesowała praca asystentki producenta filmowego, film mógłby mnie znudzić, gdyż przedstawia jeden dzień pracy. Asystentka pracuje najciężej, bo pojawia […]

Premierowo: Stacja Tokio Ueno – Yu Miri

Stacja Tokio Ueno powstała wskutek obserwacji autorki: jak przed planowanym przejazdem rodziny cesarskiej są sprzątane i zamykane na kilka godzin parki, a później wracają bezdomni, by na nowo zbudować swój namiot i pomieścić tam swoje rzeczy. To regularne zjawisko jest kolejnym przykładem dobrze znanego przejawu stwarzania pozorów, ukrywania niewygodnej prawdy przed władzą, a raczej chronienie […]