Tylko wysłuchać? (Podwórko bez trzepaka. Reportaże z dzieciństwa – Łukasz Pilip)

Nie chcę, by zabrzmiało to jak reklama rasowego horroru, ale faktem jest to, że po wieczornej lekturze tych reportaży śniły mi się koszmary. I nie chcę przez to wyznanie podkreślić, jakie przerażającej historie skrywa książka Łukasza Pilipa, bo prawdę mówiąc, znamy je z innych źródeł. Z dokumentów o wielodzietnych rodzinach, sensacyjnych artykułów o tym, jak […]

Przedpremierowo: Trafikant – Robert Seethaler

Premiera 27 lutego! W Trafikancie najstraszniejsze sceny rozgrywają się poza literackim opisem, w świadomości czytelnika, który nie tylko zna historię, ale też ma w pamięci obrazy, literackie czy filmowe, wojennej rzeczywistości. Tej, której preludium stanowi czas akcji powieści Roberta Seethalera. Tej, której nie może sobie wyobrazić Franz, główny bohater. Z nim z małej wioski na […]

Przepremierowo: Przekraczając granice (My, reż. Rene Eller)

Premiera 22 lutego! Twórcy My adaptacji powieści pary autorów kryjących się pod pseudonimem Elvis Peeters serwują widzom seans, który pokazuje, czym jest przekraczanie granic, wolność i władza. Wydawałoby się, że te tematy omawiane na przestrzeni dziejów przez wielu filozofów są wyświechtane i właściwie nic nowego nie można o nich powiedzieć. Niderlandzka produkcja jednak nieraz was […]

Przedpremierowo: Nigdy cię tu nie było, reż. Lynne Ramsay

Premiera: 13 kwietnia! Fragmentaryczna konstrukcja thrillera przenosi widza z roli śledzącego z napięciem rozwój teraźniejszej akcji do detektywa, który próbuje zrekonstruować przeszłość bohatera, ponieważ to ona determinuje jego zawodową aktywność. Co więcej, do końca nie wiadomo, czy obrazy z przeszłości to doświadczenia bohatera z perspektywy dziecięcej ofiary czy obserwatora. Albo, idąc za tytułem filmu, są […]

Rodzina psychopatów (Elle, reż. Paul Verhoeven)

Jestem zaskoczona! Poza tym, że Elle była nominowana do Złotych Globów, o tym filmie nie wiedziałam nic. Nie wiedziałam, jaki gatunek reprezentuje, ani czego dotyczy historia. I to jest bardzo dobre podejście do filmu: obejrzeć go bez oczekiwań, dać się ponieść emocjom, jakie on serwuje. A dawka emocji jest tu solidna. Dawno żaden film nie […]

Afrykamera 2016: Oko cyklonu, reż. Sékou Traoré

Ten, kto widział Most szpiegów, podczas seansu Oka cyklonu będzie miał uczucie deja vu. Choć historia dotyczy zupełnie innej części świata, w obu obrazach mamy wojnę, brutalne traktowanie więźniów i pewne gierki polityczne u najwyższych przedstawicieli władzy. Jednak to co najbardziej łączy oba filmy, tkwi w schemacie fabularnym. Adwokat dostaje propozycję obrony największego wroga publicznego. Sprawa z góry jest […]

Obce niebo, reż. Dariusz Grajewski

To mógłby być bardzo dobry film, gdyby nie jedna uprzedzająca wobec innych narodów perspektywa. O tej kwestii powiem więcej później. Mamy Szwecję i niezalegalizowaną parę polskich imigrantów zarobkowych, rodziców Uli (Barbara Kubiak), dziewczynki w wieku ok. 9-10 lat. Mówiąc niezalegalizowaną, mam na myśli, że Basia (Agnieszka Grochowska) i Marek (Bartłomiej Topa) nie są w związku […]

Przemoc, reż. Jorge Forero

Trzy statyczne obrazy. Brak dynamiki, spokój i (pozorna) beztroska zostaje przerywana chwilową przemocą. Bo rzecz się dzieje w trakcie wojny. Pierwsza scena. Dżungla. Szum rzeki i bambusowych liści poruszanych przez wiatr. Jeden człowiek, mężczyzna ubrany w zwyczajny strój. Ten emanujący spokojem obraz staje się niepokojący, kiedy zauważa się na szyi człowieka łańcuch, z którego nie […]

Miłość i papugi w Bruskeli

Papugi z placu d’Arezzo Eric-Emmanuel Schmitt, Znak, Kraków 2014 Eric-Emmanuel Schmitt słynie z tego, że potrafi pięknie pisać o miłości, że zna duszę kobiety. Jego ostatnio wydana powieść przekonuje, że zna duszę każdego człowieka, jego uczucia i rozterki. Papugi z placu d’Arezzo to potężne objętościowo (największe w dorobku pisarza) kompendium o miłości. Powieść składa się z kilkunastu […]

Dziewczynka, która widziała zbyt wiele – Małgorzata Warda

Mam mieszane uczucia po tej dopiero co odłożonej lekturze. Nie zrozumiałam zakończenia, tzn. nie usatysfakcjonowało mnie i nie wyjaśniło mi, o co tak naprawdę chodziło z tym gwałtem. Rozumiem motywację psychologiczną i nie chciałabym poznać więcej szczegółów, gdyby zakończenie potwierdziło, że to poważne oskarżenie było tylko pretekstem do zwrócenia na siebie uwagi. Zaczęłam od końca, […]