Głodostwory, czyli jak zrealizować 21 obrzydliwych zamówień w dwie minuty

Z żywym zainteresowaniem obserwuję, jak rozrasta się oferta gier o jedzeniu, które dotyczą albo samego przyrządzania potraw albo prowadzenia lokalu gastronomicznego. Bardzo często oba tematy ze sobą się łączą. Głodostwory są przykładem kooperacyjnej gry, w której gracze stanowią jeden zespół pracujący w restauracji typu fast food i tylko dobra współpraca pozwoli im zrealizować wszystkie zamówienia klientów, a co za […]

Jak uwieść… Gejsze

Z większością tytułów jest taki problem, że mimo możliwości rozegrania partyjki w dwie osoby, gra nie daje takiej satysfakcji, jak przy wieloosobowej rozgrywce. A z zebraniem większego towarzystwa bywa problem. Z taką myślą kupiłam dwuosobową grę Gejsze, która zwróciła moją uwagę nie tylko przyzwoitą ceną, ale też pięknymi ilustracjami. A te robią jeszcze lepsze wrażenie na żywo […]

Takie życie… mało ekscytujące

Szukając atrakcyjnej gry na podróż środkami komunikacji, a zarazem takiej, która dobrze sprawdzała się w rozgrywce dwuosobowej, przypomniało mi się o serii Czarne historie. Polecano ją jako znakomitą propozycję na imprezy. Zainteresowałam się nią, dopiero podczas jednej konferencji, kiedy rozmawiając o grach jako adaptacjach innych tekstów kultury, ktoś powiedział, że Czarne historie oparte na opowiadaniach […]

Napadamy na pociąg, czyli Colt Express

Kolej jest bardzo wdzięcznym, a dzięki temu popularnym tematem w strategicznych grach planszowych, o czym świadczy mnogość edycji Wsiąść do pociągu. I, jak się ostatnio przekonałam, nie muszą się one ograniczać do budowania sieci linii kolejowych, jak to mamy we wspomnianej grze Wsiąść do pociągu, a także w takich tytułach jak Pociągi. Europa czy Jedzie pociąg z daleka. […]

Gra integracyjna, czyli „Jak to wtedy było?”

Parę lat temu pojawiły się książki Opowiedz mi, dziadku…, Opowiedz mi, babciu, które nadal, zwłaszcza tuż przed świętem dziadków, promuje się jako idealny prezent dla nich. Sama się trochę na tym sloganie przejechałam, bo kupiłam taką książkę mojej jedynej babci i się nie sprawdziła. Może problem leżał w kwestii wieku (moja babcia ma ponad 90 […]

Polska Luxtorpeda… do jednorazowego użytku

Polska Luxtorpeda to jedna z tych gier, która przeleżała kilka miesięcy na półce, zanim znalazłam chętnych do grania. I jest też kolejnym przykładem na to, by bardziej ufać swojej intuicji niż podejmować decyzję w oparciu o cudze recenzje. Bo muszę przyznać, że jeszcze przed premierą tytułu pojawiło się sporo entuzjastycznych opinii, które sprawiły, że moje wątpliwości […]

10 ulubionych gier planszowych w 2017 roku

Dzięki pisaniu kolejnej pracy dyplomowej poświęconej planszówkom oraz odkryciu Board Game Arena, a także zainteresowaniu tą formą rozrywki moich bliskich udało mi się w tym roku pograć w 30 gier (w tym 5 to znane już wcześniej pozycje). To pozwoliło mi wyłonić dziesiątkę tytułów, które były dla mnie największym odkryciem czy dawały mi najwięcej przyjemności […]

Na 37. rocznicę sierpniowych strajków na Pomorzu recenzja gry „Strajk! Skok do wolności”

W sierpniu miałam okazję przypomnieć sobie jedną z gier, która była przedmiotem analizy w moim licencjacie; pomyślałam więc, że zbliżająca się (obecnie już miniona) rocznica zwycięstwa „Solidarności” po sierpniowych strajkach w Stoczni Gdańskiej będzie doskonałym momentem na przedstawienie historyczno-edukacyjno-planszowego projektu Karola Madaja. Nazwisko tego projektanta jest dobrze znane, powinniście kojarzyć je ze słynną Kolejką. Gra […]

Zaginione Dziedzictwo – legendarna karcianka

Wraz z Listem miłosnym nabyłam dwie talie (z czterech) innej karcianki zaprojektowanej również przez Seijego Kanai przy współpracy z Hayato Kisaragi. Jak wielu recenzentów słusznie zauważyło, Zaginione dziedzictwo ma mechanikę bardzo podobną do Listu miłosnego. Talia składa się z 16 kart, każdy z graczy otrzymuje jedną kartę, przy swojej turze dobiera drugą, wybiera jedną z […]

List miłosny, czyli jestem totalnie zauroczona!

Strażniczka zmierzyła wzrokiem Bartolomea Kaissa od stóp do głów, po czym zmarszczyła brwi i rzekła: – Przykro mi, Mistrzu Kaiss, ale księżniczka nie przyjmuje gości. Jest, oczywiście, w rozpaczy w związku z aresztowaniem matki. – Oczywiście – odpowiedział młody kompozytor, kiwając głową i patrząc z sympatią na strażniczkę. – Jednak nie przyszedłem tutaj po prostu […]